Clubhistorie

Het ontstaan van sportclub Brachterbeek

Sjeng Peeters, ook wel Sjeng de sjoester genoemd kwam begin juni 1966 de drukkerij van Ton Valkenburg binnen. Hij vertelde dat er in de dorpskern veel jongens waren die graag in competitieverband wilden voetballen, maar zich bij V.V. Maasbracht niet thuis voelden. Ze speelde hun potje voetbal “op de tram” naast café Fred Puts. Ton Valkenburg moest zelf maar gaan kijken en werd ook meteen uitgenodigd om op 18 juni aanwezig te zijn in café Wiel Puts. Samen met Wiel Cnoops, een persoon die bekend stond om zijn grote belangstelling voor het gemeenschaps- en vereningsleven in Brachterbeek, is Ton Valkenburg toen gaan kijken. Er trapte inderdaad heel wat jongens een balletje.

Op de vergadering van 18 juni waren een aantal personen aanwezig die allemaal wel wilde weten wat nou precies de bedoeling was. Het resultaat van de vergadering was het oprichten van een klein comité. Het comité had de opdracht om te onderzoeken of het mogelijk was om een zelfstandige voetbalvereniging op te richten. De mening van de inwoners werd gevraagd en al snel was dit het gesprek van de dag. Alles wees er op dat dit bij velen een in stilte lang gekoesterde wens was. De grote belangstelling onder de Bekenaren bleek uit de druk bezochten informatieavond. Er werden tijden de vergadering direct spijkers met koppen geslagen en een definitief bestuur gekozen. Het eerste bestuur bestond uit de heren Thei Maessen, Sjra Leyendeckers sr., Har Gubbels, Wim Ophey, Sjeng Peeters, Broer Puts, Wiel Cnoops, Ton Valkenburg en Piet Zee. Ook werd besloten dat het niet een voetbalclub maar een sportclub werd, zo konden er in de toekomst meerdere sporten bedreven worden.

De wens van iedereen was om is het nieuwe seizoen 1966-1967 in competitieverband te voetballen, er moest echter nog heel wat gebeuren. Het grootste probleem was waar en hoe een terrein ter beschikking te krijgen. Na een gesprek met de burgermeester en met voorzitters van de verenigingen van Ohé en Laak en Leeuwen, hadden ze heel wat raadgevingen binnen maar op de ene vraag hoe zij aan eigen speelvelden konden komen wisten de heren ook geen antwoord. Door een van de voorzitters dhr. Op ’t Veld, zijn ze wel op de clubkleuren Rood/wit gekomen. Er bleek nog maar één optie te zijn: als zelfstandige vereniging gebruik te mogen maken van de voetbal velden en het kleedlokaal van V.V. Maasbracht. Na contact gehad te hebben met de voorzitter van de Maasbrachter voetbalclub, bleek dat zijn standpunt zeer negatief was. De reglementen van de KNVB logen er ook niet om: Elke nieuwe vereniging moest over een eigen terrein en kleedlokaal beschikken. Intussen drong de tijd. Tijdens een vergadering in augustus besloot het bestuur de raad van de KNVB toch op te volgen en contact op te nemen met het bestuur van V.V. Maasbracht. Na enig gekrakeel tussen enkele bestuursleden van beide verenigingen wijzigde de sfeer al spoedig en verliep de vergadering sportief, serieus en amicaal. Het Maasbrachter bestuur was volledig op de hoogte van hetgeen dat zich de laatste tijd had afgespeeld in de Brachterbeek. Men had bewondering voor de tactische en diplomatische wijze van handelen. Met algemene stemmen nam het Maasbrachter bestuur dan ook het besluit hen als zelfstandige vereniging in hun goederen op te nemen, maar wel onder de reglementen van hun voetbalclub.

Het eerste seizoen zou sportclub Brachterbeek meedoen met 2 junioren- en 2 seniorenelftallen. Met 131 nieuwe leden was de sportclub op dat ogenblik de grootste vereniging van het kerkdorp. Rien Hoedemakers werd benoemd tot eerste trainer. Wiel Cnoops werd gekozen als voorzitter. Zondag 2 oktober werden de eerste competitiewedstrijden gespeeld. Omdat de competitie al een tijd bezig was belandden beide elftallen met 0 punten onderaan de lijstjes. Op de eerste wedstrijddag behaalde Brachterbeek 1 echter een 4-2 overwinning in St. Odiliënberg.

De Jeugd

De leiding van de jeugdafhandeling lag het eerste seizoen in handen van W. Ophey, Ton Tinnemans en Jan van der Vorst. Het eerste jeugdkamp was een sensatie, niemand van de deelnemers was ooit een hele dag van huis geweest.

Financiën

Van de contributie kon de vereniging uiteraard niet draaiende blijven. Daarom ging er een bestuurslid bij elke thuiswedstrijd langs met een metalen bus, hier konden kijkers dan een rijksdaalder in gooien, toen de hond van Familie Puts zwanger was kon er gegokt worden op het aantal te werpen jongen, er werd een jaarlijkse wielerronde georganiseerd en er werd een loterij gehouden. De eerste donateuractie bracht meer dan f 1000,-- op. Ook werd er elk jaar een bonte avond georganiseerd met behulp van Pierre Cnoops.

Damesvoetbal

Er is een tijdje een dameselftal geweest onder leiding van Jan Kolken. Dit team stopte al snel omdat de Beker lady’s niet voor de zware trainingen gemaakt waren.

Kampioen

In de loop van het seizoen was het eerste elftal opgeklommen tot de bovenste regionen. Maasbracht 3 en Brachterbeek 1 hadden een gelijk aantal punten. Zij moesten de kampioen van seizoen 1966-1967 bepalen. Brachterbeek won en toen het eindsignaal klink stroomde het publiek het terrein op. De overwinning werd natuurlijk uitvoerig gevierd in de Beker cafés. Enkele werker later vond in het patronaat een drukbezochte receptie plaats, waar ook een delegatie van de KNVB aanwezig was.

Tot slot

Later werden drie leden(Jan van der Vorst, Noud van der Zee en Har Leyendeckers) van de sportclub wethouder van groot Maasbracht. Sjra Mestrom was vanaf de eerste uren betrokken bij de oprichting van de vereniging en stond steeds klaar waar het nodig was. Vanwege zijn vele verdiensten werd hij in 2001 koninklijk onderscheiden. Alle pessimisten die voorspelden dat de vereniging een kort leven beschoren zou zijn hadden het mis: De club bestaat nog steeds!